നരച്ച മുടിയിഴകൾ എന്നോടു പറയുന്നത്.....

കണ്ണാടി നോക്കുമ്പോൾ തിരയുന്ന  വെള്ളിവരകൾ
ഇത്രനാളും പേടിസ്വപ്നമായിരുന്നു .
ഇപ്പോൾ, അതൊരു തിരിച്ചറിവാകുന്നു..

നരച്ച മുടിയിഴകൾ - അവയ്ക്കെന്തോ പറയുവാനുണ്ട് .

നടന്നുതീർത്ത വഴികൾ എത്ര മധുരമായിരുന്നെന്ന്,
ഇനി നടക്കാൻ അധികം ദൂരമില്ലെന്ന് ,
ഓടിയെത്തി ഒന്നാമനാവാനുള്ളതല്ല ഈ ദൈർഖ്യമെന്ന്,
പതിയെ നടന്ന്, പലരെ അറിഞ്ഞു പോകാമായിരുന്നെന്ന്,
മനസ്സ് നനയ്ക്കുന്ന ഓർമ്മ വിത്തുകൾ പാകാമായിരുന്നെന്ന് ,
മനസ്സ് ശൂന്യമാവുമ്പോഴും മൗനം വീർപ്പുമുട്ടിക്കുമ്പോഴും

ഓർമ്മകൾ ജീവിതത്തിന്റെ കച്ചിത്തുരുമ്പാവുമായിരുന്നുന്നെന്ന്,

ഇടയ്ക്കെങ്കിലും ആത്മാവിനെ കേൾക്കാമായിരുന്നെന്ന് .

നരച്ചമുടിയിഴകൾ - എന്നെ ഓര്മിപ്പിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു

കൊഴിഞ്ഞപൂക്കളും നിമിഷങ്ങളും തിരികെയെത്തില്ലെന്ന്
കുറച്ചുകൂടി സ്നേഹിക്കാമായിരുന്നെന്ന്
കണ്ണു നനയുവോളം ഉറക്കെച്ചിരിക്കാമായിരുന്നെന്ന്, 

ക്ഷമ ഒരിയ്ക്കലും  തോൽവി ആയിരുന്നില്ലെന്ന് .

നരച്ച മുടിയിഴകൾ എന്നോടു പറയുന്നത് -

ഈ മദ്ധ്യാഹ്നത്തിലും അല്പസമയമുണ്ടെന്ന് ,
ഇരുളുംമുൻപേ, മനസ്സിന്റെ വഴിയേ നടക്കാമെന്ന്  ,
സ്വപ്നങ്ങളെ സ്നേഹം കൊണ്ടു കൈനടത്താമെന്ന്
വീതം വെയ്ക്കപ്പെട്ട ജീവിതത്തിൽ
ചെയ്തതിനും ചെയ്യാത്തതിനും ഉത്തരവാദി
ഈ ഞാൻ മാത്രമെന്ന്....