പറയാൻ മറന്നൊരു വാക്കായിരുന്നു നീ
കാണാതെ പോയൊരു കനവായിരുന്നു നീ
പൂത്തുവിടർന്നിട്ടും പൂമണം പെയ്തിട്ടും
ചൂടാതെപോയൊരു പൂവായിരുന്നു നീ

ശ്രുതിയേറെ ചേർത്തിട്ടും പ്രണയം പൊഴിച്ചിട്ടും
മൂളാതെപോയൊരു ഗസലായിരുന്നു നീ
ലാസ്യലാവണ്യമാർന്നിട്ടും ഭാവം പകർന്നിട്ടും
ചുവടു മറന്നൊരു നൃത്തമായിരുന്നു നീ

മാനം കറുത്തിട്ടും മിന്നൽ പിറന്നിട്ടും
പെയ്യാതെ പോയൊരു മഴയായിരുന്നു നീ
ഒരു ചെറുകാറ്റിന്റെ മർമ്മരം കേൾക്കവേ
പതിയെയടർന്നൊരു ദലമായിരുന്നു നീ

രാവുതീർന്നീടവേ പുലരി ഉയർക്കവേ
രാത്തിങ്കൾ മാഞ്ഞുമറഞ്ഞുപോവേ
ഏകയായ് പാടിത്തളർന്നൊരു രാക്കുയിൽ
കേൾക്കാൻ കൊതിച്ചൊരു മറുപാട്ടായിരുന്നു നീ

ഒരു നിശ്വാസത്തിന്നിപ്പുറം നിന്നിട്ടും
തോളോടു തോൾ ചേർന്നേറെ ദൂരം നടന്നിട്ടും
എന്റെ മൗനത്തിൻ നിഴലിൽ മറഞ്ഞൊരു
എരിയുന്ന നോവിന്റെ കനലായിരുന്നു നീ

 പ്രാണന്റെ പാതിയടർന്നുവീഴുമ്പോഴും
നോവാത്ത നിറ കൺ ചിരിയായിരുന്നു  നീ.
കടലായിരമ്പിയ പ്രണയത്തിൻ തീരത്തും
മൂളാതെപോയൊരു ഗസലായിരുന്നു നീ.